Wytyczne w przedmiocie pomocy: stosowanie prawa pomocy państwa i pomocy de minimis

 

dot. realizacji Umów o Pośrednictwo Finansowe w ramach zamówienia nr ref. REPO/2/2018

  1. W ramach realizacji Umowy o pośrednictwo finansowe Odbiorcą Poręczeń będzie mikro-, małe lub średnie przedsiębiorstwo. Pomoc państwa z uwagi na publiczny charakter środków udostępnianych przez DFR może wystąpić w przypadku, gdy Pośrednik Finansowy udzieli poręczenia na warunkach korzystniejszych niż rynkowe.

  2. Pośrednik Finansowy w celu uniknięcia udzielenia pomocy niezgodnej z prawem powinien opierać się na Obwieszczeniu Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji, jeśli udziela pomocy na warunkach rynkowych (uwaga obwieszczenie zostało sprostowane: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX%3A52008XC0620%2802%29R%2801%29 ), a w razie udzielania pomocy de minimis opierać się na Rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis.

  3. Rozporządzenie nr 1407/2013 to właściwe rozporządzenie do oceny pomocy de minimis; nie należy stosować innych, dotyczących konkretnych sektorów (np. rolnego albo akwakultury).

  4. Jeśli poręczenie ma być udzielone na warunkach korzystniejszych niż rynkowe, to Pośrednik Finansowy powinien wypełnić też inne obowiązki dotyczące pomocy de minimis – będzie to pomoc indywidualna (nie z programu); źródłem (środkiem) pomocy będzie umowa z odbiorcą poręczenia.

  5. O ile zastosowanie ma prawo polskie, Pośrednik Finansowy powinien opierać się na ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz na tych rozporządzeniach krajowych (co do obowiązków żądania informacji, wystawiania zaświadczeń i sprawozdawczości), które dotyczą ogólnej pomocy de minimis. Pośrednik Finansowy nie powinien odnosić się do innej pomocy sektorowej de minimis albo na specjalne przeznaczenie, bądź cel (np. w ramach przedsięwzięć, targów, certyfikatów itp.).

  6. Środki nie są obecnie środkami z Funduszy Strukturalnych bądź innymi środkami europejskimi; w szczególności nie są to środki perspektywy finansowej 2014-2020. Nie powinno się więc stosować do nich tego prawa UE i krajowego, które dotyczy tej perspektywy.

  7. W razie sprzeczności Rozporządzenia nr 1407/2013 (czy ogólnie prawa UE) z prawem polskim należy stosować Rozporządzenie (prawo UE; zasada pierwszeństwa). Może to mieć znaczenie np. przy kumulacji pomocy, bowiem ustawa polska w art. 5 ust. 1 stanowi, że „Przy obliczaniu pomocy de minimis nie wlicza się pomocy publicznej udzielonej w ramach programu pomocowego, pomocy indywidualnej oraz pomocy indywidualnej na restrukturyzację, zatwierdzonych przez Komisję zgodnie z art. 88 Traktatu WE, pomocy udzielanej w ramach wyłączeń grupowych, a także pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie”. Tymczasem, Rozporządzenie nr 1407/2013 stanowi w art. 5 ust. 1, że „pomoc de minimis przyznaną zgodnie z niniejszym rozporządzeniem można łączyć z pomocą de minimis przyznaną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 360/2012 (15) do pułapu określonego w tym rozporządzeniu. Można ją łączyć z pomocą de minimis przyznaną zgodnie z innymi rozporządzeniami o pomocy de minimis do odpowiedniego pułapu określonego w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia”. Nie można więc ignorować innej pomocy de minimis przy przestrzeganiu limitu pomocy de minimis. Przypadki niezgodności mogą być stosunkowo częste, bowiem ustawa pochodzi z 2004 roku, a rozporządzenie z 2013”.